Ευτυχώς ζούμε στην Κρήτη…

από Βασίλης Σπυριδάκης

του Βασίλη Σπυριδάκη

Πρωί Σαββάτου στο Αρκαλοχώρι.

Αν με είχαν στείλει για ρεπορτάζ και γυρνούσα πίσω στην εφημερίδα για να γράψω αυτά που είδα στο Αρκαλοχώρι μια λέξη μόνο θα έγραφα. ΣΙΩΠΗ…
Και πώς να γράψεις οτιδήποτε όταν η καταστροφή είναι παντού και η γη τρέμει συνέχεια κάτω από τα πόδια σου.
Τι να γράψεις για τις περιουσίες και τα σπίτια όπου ο Εγκέλαδος πήρε ένα «μαχαίρι» και μέσα σε 25 δευτερόλεπτα χάραξε με λύσσα σε όποιον τοίχο έβρισκε μπροστά του ένα Χ. Χάραξε βαθιά κολώνες στήριξης. Γκρέμισε σπίτια, μπαλκόνια και έκανε θρύψαλα τζαμαρίες ! Θρύψαλα και το μέλλον μιας κωμόπολης.
Τι να γράψω για τους συγγενείς μου. Για τη Χρυσούλα και το Γιώργο που είδαν το σπίτι τους να γίνεται σμπαράλια και να …ματώνει από το κοπίδι του σεισμού που τέσσερις μήνες φώναζε μανισμένος και οι μόνοι που δεν τον άκουγαν ήταν αυτοί που έπρεπε να έχουν ανοικτά τα αυτιά τους. Τώρα η Χρυσούλα τρέχει άυπνη να βοηθήσει σε ολόκληρο το δήμο και ο Γιώργος με ότι κουράγιο του έχει απομείνει να ξαναστήσει το σπιτικό τους και το βαριά λαβωμένο μαγαζί του.
Το μόνο που μπορώ να γράψω είναι ότι ευτυχώς ζούμε στην Κρήτη και στα δύσκολα ξεχνάμε ότι μαλακία μας χωρίζει και γινόμαστε ΟΛΟΙ ένα. Και αυτό το ΟΛΟΙ δίνει απλόχερα βοήθεια, αλληλεγγύη και κουράγιο σε τρομαγμένους και φοβισμένους ανθρώπους να συνεχίσουν τη ζωή τους. Και αυτό το ΟΛΟΙ δεν μπορεί να το καταλάβει κανείς αν δεν ΖΕΙ στην Κρήτη…